•.★* ¤ﾟ* เท่าไหร่ก็ได้นะ ให้มาเท่าที่มีสิท*ﾟ¤*★ .•

มีคู่รักคู่หนึ่งที่รักกันมาก

ทุกวันพวกเขาจะพากันไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ชายหาด

และไปส่งพระอาทิตย์ลับขอบฟ้าที่ชายหาดตอนโพล้เพล้

ทุกคนที่เคยพบเจอพวกเขาจะมองด้วยสายตา

• อิจฉา • ในความรักของคนคู่นี้เสมอ

แต่แล้ววันหนึ่งเกิดอุบัติเหตุรถชนขึ้น

หญิงสาวผู้โชคร้ายได้รับบาดเจ็บสาหัส

เธอนอนเงียบๆอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล

วันแล้ววันเล่า คืนแล้วคืนเล่า

เธอก็ยังคงไม่ฟื้นคืนมา

.. ตอนกลางวัน ..

ชายหนุ่มจะมาเฝ้าอยู่ที่หน้าเตียงร้องเรียกคนรักของเขาเสมอ

ทั้งๆที่เธอไม่ตอบสนองใดๆเลย

.. ตกกลางคืน ..

ชายหนุ่มจะไปสวดภาวนาอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าที่โบสถ์นอกเมือง

เขาร้องไห้จนน้ำตาเหือดแห้งไม่มีจะไหลออกมาอีกแล้ว

.. ผ่านไป 1 เดือน ..

หญิงสาวยังคงหลับใหลไม่ฟื้นเหมือนเดิม

ส่วนชายหนุ่มก็ดูจะซูบเซียวขึ้นทุกวัน

แต่ก็ยังคงสวดอ้อนวอนต่อพระผู้เป็นเจ้าอยู่เสมอไม่หยุด

.. แต่แล้ววันหนึ่ง ..

พระผู้เจ้าก็เกิดเห็นใจในรักของชายหนุ่มและตกลงที่[ประทาน]พรให้แก่เขา

พระผู้เป็นเจ้าได้ถามชายหนุ่มว่า

“ เจ้ายอมที่จะแลกพรนี้ด้วยชีวิตของเจ้าไหม ”

ชายหนุ่มตอบโดยไม่ลังเลว่า

“ ผมยอมครับ ”

พระผู้เป็นเจ้าพูดว่า

“ งั้นดีฉันจะให้คนรักของเจ้าฟื้นขึ้นมา

แต่เจ้าต้องแลกกับการกลายเป็นแมลงปอเป็นเวลา 3 ปี

เจ้าจะตกลงยอมไหม ”

ชายหนุ่มได้ฟังดังนั้น

แต่ก็ยังคงยืนยันคำตอบเดิม

“ ผมยอมครับ ”

.. ฟ้าสางแล้ว ..

ชายหนุ่มได้กลายเป็นแมลงปอสวยงามตัวหนึ่ง

เขาบอกลาพระผู้เป็นเจ้าแล้วรีบบินกลับไปที่โรงพยาบาล

หญิงสาวฟื้นขึ้นมาแล้วจริงๆ

มีนายแพทย์หนุ่มยืนอยู่ข้างๆเธอ คุยเรื่องอะไรกันสักอย่างหนึ่ง

แต่ช่างเสียดายที่เขาไม่สามารถที่จะได้ยิน

.. หลายวันผ่านไป ..

หญิงสาวแข็งแรงพอที่จะออกจากโรงพยาบาลได้แล้ว

แต่เธอดูไม่มีความสุขเลย เธอออกตะเวณหาข่าวคราวของชายหนุ่ม

แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าชายหนุ่มหายไปอยู่ที่ไหน

หญิงสาวยังไม่ละความพยายามที่จะตามหาชายคนรักของเธอ

ชายหนุ่มซึ่งอยู่ในร่างของเจ้าแมลงปอ

ได้[แต่]บินวนเวียนอยู่รอบตัวหญิงสาวไม่ห่าง

[ทว่า]เขาไม่สามารถที่ส่งเสียง ไม่สามารถโอบกอด[เธอ]

เขาทำได้แค่เพียงเฝ้ามองดูหญิงสาวไม่ให้คาดสายตาเท่านั้น

.. ฤดูร้อนผ่านไปแล้ว ..

ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดใบไม้ปลิวร่วงหล่นจากต้นไม้ใหญ่

เจ้าแมลงปอจำต้องจากที่นี่ไปแล้ว

นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เขาจะได้บินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาว

เขาอยากใช้ปีกของเขาลูบใบหน้าของหญิงสาว

อยากใช้ปากเล็กๆจูบที่หน้าผาก

แต่อย่างไรก็ดีร่างเล็กบอบบางในคราบของแมลงปอ

ก็ไม่สามารถเรียกร้องความสนใจจากหญิงสาวได้

แค่พริบตา .. ฤดูใบไม้ผลิก็มาเยือน ..

เจ้าแมลงปอรีบบินกลับมาหาคนรักของเขา

เพื่อจะพบว่าร่างอันคุ้นตานั้น

บัดนี้ได้ยืนเคียงคู่อยู่กับชายรูปร่างสันทัดคนหนึ่ง

ภาพๆนั้นทำให้เจ้าแมลงปอเกือบจะบินตกลงมาจากอากาศเลยทีเดียว

ชาวบ้านต่างกล่าวขานถึงเรื่องอุบัติเหตุ

ที่ทำให้หญิงสาวได้รับบาดเจ็บสาหัส

ทำให้ได้พบกับแพทย์หนุ่มที่น่ารักและใจดีคนนั้น

และยังกล่าวถึงความรักของคนทั้งคู่ที่เหมือนถูกกำหนดมาอย่างไรอย่างนั้น

แน่นอนพวกเขายังคงพูดถึงหญิงสาวที่สดใสร่าเริงขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากมายนัก

เจ้าแมลงปอรู้สึกเจ็บปวดยิ่งนัก

หลังจากนั้นไม่กี่วัน

แมลงปอเห็นแพทย์หนุ่มผู้นั้นพาคนรักของตนไปชายทะเลเพื่อดูพระอาทิตย์ขึ้น

พลบค่ำก็อยู่[ที่]ชายหาดเพื่อดูพระอาทิตย์ตก

แต่สำหรับเขาแล้ว

นอกจากบินมาเกาะที่บ่าของหญิงสาวแล้ว เขาไม่สามารถทำอะไรได้เลย

หน้าร้อนของปีนี้ช่างยาวนานนัก

เจ้าแมลงปอบินต่ำลงๆทุกวันด้วยความรู้สึกที่เจ็บปวด

เขาไม่มีเรี่ยวแรงเพียงพอที่จะบินเข้าใกล้หญิงอันเป็นที่รัก

ท่าทางการพูดคุยกันอย่างสนิทสนมของคนทั้งคู่

เสียงหัวเราะอย่างมีความสุขของทั้งคู่ ทำให้เขารู้สึกโดดเดี่ยวยิ่งนัก

.. ย่างเข้าฤดูร้อนของปีที่ 3 ..

เจ้าแมลงปอไม่ค่อยไปเฝ้าดูคนรักของเขาแล้ว

บ่าของเธอบัดนี้ถูกโอบกอดด้วยมือของแพทย์หนุ่ม

ใบหน้าถูกประทับจูบอย่างเบาๆจากเขาผู้นั้น

ดูท่าทางแล้วไม่มีทางเลยที่หญิงสาว

จะมีเวลาที่จะไปคิดถึงแมลงปอที่เจ็บปวดตัวหนึ่ง

ยิ่งไม่มีทางที่จะไปคิดถึงอดีตสิ่งที่ผ่านไป

วันครบรอบปีที่ 3 ที่พระผู้เป็นกำหนดไว้ใกล้มาถึงแล้ว

คนรักของเจ้าแมลงปอกับนายแพทย์หนุ่ม

ได้จัดพิธีแต่งงานขึ้นในวันสุดท้ายนั้นเอง

เจ้าแมลงปอค่อยๆบินเข้าไปในโบสถ์

และไปเกาะที่บ่าของพระผู้เป็นเจ้า

เขาได้ยินเสียงของคนรักที่ดังมาจากข้างล่าง

ตอบรับคำสาบานของพระผู้เป็นเจ้าว่า

“ ฉันยอมรับ ”

เขาเห็นแพทย์หนุ่มคนนั้นสวมแหวนให้คนรักของเขา

ตามด้วยจุมพิตที่แสนหวานของคนทั้งคู่

เจ้าแมลงปอปล่อยให้น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลออกมา

พระผู้เป็นเจ้าถามแมลงปอว่า

“ เจ้ารู้สึกเสียใจไหม ”

เจ้าแมลงปอเช็ดน้ำตาแล้วตอบว่า

“ เปล่า ”

พระผู้เป็นเจ้าถอนหายใจแล้วพูดต่อว่า

“ งั้นพรุ่งนี้เจ้าก็ได้กลับเป็นเจ้าคนเดิมแล้ว ”

เจ้าแมลงปอส่ายหน้าอย่างช้าๆก่อนตอบว่า

“ ขอผมเป็นแมลงปออย่างนี้ไปตลอดชีวิตเถอะครับ ”

บางบุพเพตอนจบไม่ได้สวยงามอย่างที่คิด

รักคนๆหนึ่งไม่จำเป็นต้องได้รับรักตอบ

แต่เมื่อได้รับรักจากใครคนหนึ่ง

เราต้องดูแลรักษามันไว้อย่างดี

• บนบ่าของคุณมีแมลงปอไหม •